Zijn financiers deel van het probleem?
Ontvangers van een financier besteden soms meer tijd aan rapporteren dan aan hun werk. Wat we zien, en wat we samen met financiers anders doen.
Voor vermogensfondsen, goede doelen en stichtingenVerantwoordingVerbeteringHoort bij
- Voor
- Vermogensfondsen, Goede doelen en stichtingen
- Perspectief
- Verantwoording, Verbetering
- Fase
- Intelligence-ontwerp, Betrokkenheid & communicatie
- Trefwoorden
- Impactrapportage
Een stichting die geld krijgt van vijf financiers, schrijft vaak vijf verslagen over hetzelfde werk. Elke financier heeft een eigen format, met eigen indicatoren, deadlines en sjablonen. In de weken dat die verslagen worden geschreven, gebeurt er minder met deelnemers.
Bij de financier komen al die rapportages binnen, elk in een andere vorm. Iemand moet ze naast elkaar leggen, vaak met de hand. Wat de financier daarvan leert, blijft dan snel in een paar hoofden zitten.
Financiers willen weten of hun geld iets verandert. Dat is een goede vraag. Het gaat mis in de manier waarop die vraag gesteld wordt. Die kost ontvangers veel tijd en levert de financier minder op dan die zou kunnen.
Als we met een financier werken, kijken we eerst welke vragen die echt gebruikt. De rest kan vaak weg. Daarna kijken we wat ontvangers al hebben, zoals eigen evaluaties, een jaarverslag of verhalen van deelnemers. Dat kan vaak in de plaats komen van een nieuw formulier. Een nieuwe rapportage ontwerpen en testen we met een paar ontvangers, voordat die voor dertig toekenningen geldt. En we laten ontvangers terugzien wat de financier met hun gegevens deed, in een kort beeld van het hele programma.
Het bestuur van de financier krijgt zo een beter beeld van wat die bereikt. Ontvangers houden meer tijd over voor hun werk. Ruimhartig financieren betekent voor ons niet dat een financier niets meer vraagt. Het betekent dat die vraagt wat nodig is om samen te leren.
